Pisanie prac licencjackich z filologii angielskiej - tematy i wskazówki

Praca licencjacka z filologii angielskiej różni się od prac z większości kierunków już na poziomie języka: na zdecydowanej większości anglistyk pisze się ją po angielsku, a poprawność językowa jest oceniana na równi z merytoryką. Do tego dochodzi wybór ścieżki - literaturoznawstwo, językoznawstwo, przekładoznawstwo albo glottodydaktyka - z których każda ma własny warsztat i własne konwencje. Ten poradnik porządkuje proces od wyboru tematu po typowe błędy; listę gotowych propozycji znajdziesz w zbiorze tematów prac z filologii angielskiej, a kompletny szkielet w przykładowej pracy licencjackiej z anglistyki.

Wybór ścieżki i tematu

Zacznij od decyzji, w której subdyscyplinie czujesz się najpewniej. Literaturoznawstwo oznacza analizę i interpretację tekstów (powieść, dramat, poezja, także film czy serial w ujęciu kulturoznawczym) z tezą interpretacyjną i aparatem teoretycznym. Językoznawstwo to praca na materiale językowym: analiza korpusowa, słowotwórstwo, pragmatyka, socjolingwistyka. Przekładoznawstwo polega najczęściej na analizie porównawczej oryginału i tłumaczenia (techniki tłumaczeniowe, elementy kulturowe, tłumaczenie audiowizualne), a glottodydaktyka na badaniu nauczania angielskiego, zwykle z ankietą lub testem wśród uczniów. Dobry temat licencjacki jest wąski: jedna powieść zamiast twórczości autora, jeden zabieg językowy w określonym korpusie, jedno tłumaczenie zamiast "przekładu literatury".

Praca po angielsku - o czym pamiętać

Pisz prostymi, poprawnymi zdaniami zamiast kalkować polską składnię akademicką. Trzymaj się jednego wariantu językowego (brytyjski albo amerykański) w całej pracy. Terminologię teoretyczną wprowadzaj za literaturą przedmiotu, z definicją przy pierwszym użyciu. Standardem cytowania jest na większości anglistyk APA lub MLA - sprawdź wymogi swojego instytutu, zanim zaczniesz budować bibliografię, bo późniejsza konwersja stylów to godziny pracy.

Struktura i metodologia

Typowy układ pracy anglistycznej to wstęp z tezą i pytaniami badawczymi, rozdział teoretyczny (przegląd literatury i rama pojęciowa), rozdział lub dwa analityczne oraz zakończenie z wnioskami. W pracach językoznawczych i przekładoznawczych część analityczną poprzedza opis materiału i metody: skąd pochodzi korpus, ile jednostek liczy, według jakich kategorii był analizowany. To ta część najczęściej decyduje o ocenie - analiza bez jawnie opisanej metody wygląda na zbiór luźnych obserwacji.

Najczęstsze błędy

Pierwszy: streszczanie zamiast analizy - rozdział o powieści, który opowiada fabułę, zamiast odpowiadać na pytanie badawcze. Drugi: teza zbyt szeroka ("motyw samotności w literaturze angielskiej"), której nie sposób obronić na 40 stronach. Trzeci: bibliografia oparta na opracowaniach popularnych i stronach internetowych zamiast na recenzowanych źródłach naukowych. Czwarty: zaniedbanie korekty językowej - w pracy z filologii błędy gramatyczne ważą podwójnie.

Przydatne źródła

• Bazy pełnotekstowe: JSTOR, Project MUSE, Google Scholar (filtruj źródła recenzowane)
• Korpusy językowe: BNC, COCA - do prac językoznawczych
• Style przewodniki: APA Publication Manual, MLA Handbook
• Słowniki specjalistyczne i encyklopedie literackie (np. Oxford Reference)

Piszesz pracę magisterską? Zajrzyj do poradnika magisterskiego z filologii angielskiej i listy tematów prac magisterskich z anglistyki.