Pisanie prac dyplomowych z historii

Praca dyplomowa z historii ma własną specyfikę metodologiczną, której nie da się przenieść z innych kierunków: opiera się na pracy ze źródłami archiwalnymi, na krytyce źródeł (wewnętrznej i zewnętrznej) oraz na analizie historiograficznej — czyli na tym, co inni historycy już o temacie napisali. To kierunek, w którym promotor oczekuje, że potrafisz dotrzeć do archiwum, odczytać dokument i osadzić go w szerszym kontekście.

W poradniku licencjackim z historii pokazujemy, jak wybrać temat lokalny lub regionalny, dla którego dostęp do źródeł jest realny w czasie roku akademickiego — np. historia konkretnego miasta, instytucji, parafii czy organizacji. W poradniku magisterskim omawiamy, jak rozszerzyć analizę o porównanie z innymi okresami lub regionami, oraz jak wykorzystać archiwa cyfrowe (Polona, Federacja Bibliotek Cyfrowych, Archiwa Państwowe online).

Najważniejszy aspekt pracy historycznej to krytyka i analiza źródeł — bez tego nawet najbogatsza bibliografia wygląda powierzchownie. Pokazujemy, jak odróżnić źródło pierwotne od wtórnego, jak weryfikować autentyczność dokumentu i jak prawidłowo cytować źródła archiwalne (sygnatura, jednostka, karty). Zwracamy też uwagę na poprawne przypisy — historycy używają specyficznych skrótów (op. cit., ibid., passim), których inne dyscypliny już nie stosują.